DaRuNeE's profile(-_-)"วันเวลาไม่เคยรอใคร...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    August 23

    เบื่อหน่าย

    นี่ก้อทำงานมาได้จะสี่เดือนแล้วซินะ เรวดีเหมือนกัน อยากให้เร็วกว่านี้อีก มานเบื่อๆๆๆๆ เกินทนแล้วววว ทุกทีก้อคงมีปัญหาเปนธรรมดา แหละ พี่ชายเราก้อบอกไว้แบบนั้น แต่มันอยู่ที่เราจะจัดการกับมันยังไงมากกว่า เกือบสี่เดือนที่ทรมาน จิตใจ กันจิงๆๆ จำทำงานได้หรือไม่ได้มันอยู่ที่สิ่งแวดล้อมจิงๆๆ ถ้าสิ่งแวดล้อมมันไม่ดี ต่อทำงานดียังไงมันก้อไม่เห็นคุณค่าหรอก จิงมะ พี่คนนึงบอกว่า ชีวิตทำงานสิ่งที่หนักใจที่สุดก้อคือ "คน" นี่แหละ (เออจิง) เหอๆๆ(ดูเหมือนมันเปนการระบายอย่างนึง เครียดจับใจ 555 )
     
    ได้แต่ลืมๆๆมันไปบ้าง หูทวนลมบ้าง เหอๆๆ ออกแนวเลว แต่ก้อทำให้สบายใจขึ้น นะ 555+
     
    เย้ๆๆอีกอาทิดเดียวเท่านั้นที่เราจะได้ฝึกงานที่ตึกนี้แล้วว เย้ เดือนหน้าคงมีอะไรดีขึ้นกว่านี้แน่ๆๆเลย(คงดีกว่ามากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆด้วยยย) 555 แอบกดดันมากกก
     
    เตรียมเงินไปเที่ยวดีกว่า คลายเครียด เหอๆๆ เดือนหน้าไปเที่ยวทะเล ฟรีๆๆๆๆ เหอๆๆ เสียแต่ค่ารถ 555 ดีจัง ได้คลายเครียดจิงป่ะเนี่ยยย เหอๆๆ ที่จิงไปงานรับปริญญาเพื่อนที่บูรพาต่างหาก
    เหอๆๆ
     
     
    เครียดมากมายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    ทามจายยยยยยยยยยยยยยย
    June 13

    มีวันนี้สักที

               ในที่สุดการเรียนในรั้ว วิทยาลัยก้อสิ้นสุดลง เข้าสู่รั้วการทำงานอย่างเต็มที่ เหอๆๆ นึกว่าจะแสนดี กลับแสนสาหัส...ตอนนี้ก้อกะว่าจะทำงานที่ รพ รัฐ ไปก่อน กะหาประสบการณ์ เผื่อได้กลับไปทำงานที่บ้านเกิด(พูดเหมือนจาไกล)
               การทำงานที่แผนกห้องผ่าตัดก้อเปนความชอบอย่างหนึ่งเหมือนกัน แต่พอมีโอกาส ก้ออยากจะทำตรงนี้ และก้อจะพยายามทำให้ดีที่สุดด้วย รึป่าว (แอบบ่นทุกวัน) ตอนนี้ก้อฝึกในส่วนของศัลยศาสตร์ทั่วไป ฝึกที่ห้องผ่าตัดใหญ่ 4เดือน ก้อจะเปน
     
    General ทั่วไป & ทางเดินอุจจาระ เดือน พ.ค - มิ.ย 52
     
    Plastic & ทางเดินปัสสาวะ เดือน ก.ค - ส.ค 52
     
    ห้องผ่าตัดเด็ก และ ห้องผ่าตัดสมอง เดือน ก.ย 52
     
    ห้องผ่าตัดกระดูก เดือน ต.ค 52
     
    ห้องผ่าตัด minor(ผ่าตัดเล็ก นี่คือที่ที่เราจะอยู่ตลอดไป เหอๆๆ) เดือน พ.ย 52
     
    ห้องผ่าตัดหัวใจ เดือน ธ.ค 52
     
    แล้วเราก้อกลับมาอยู่บ้านของเราที่ห้องผ่าตัดminor อีกต่อไปเรื่อยๆๆ คงจนกว่ที่เราจะเบื่อแหละ
     
               ฝึกจนเปนทุกอย่าง เราก้อคงจะตั้งใจเก็บเกี่ยวไปให้มากที่สุดอ่าแหละนะ ช่วงปีแรกนี้ ก้อคงมีแต่เวรเช้า ตลอด ทุกวัน จันทร์ถึง ศุกร์ และได้หยุดวันเสา อาทิด และทุกวันนักขัตฤกษ์ (ดีตรงนี้แหละ) เปนช่วงเก็บเกี่ยวประสบการณ์ ก้อลงเวรดึกเปนธรรมดา บางวันก้อลง ห้าโมงบ้าง หกโมงบ้าง ทุ่มบ้าง สองทุ่มบ้าง หากถ้าได้เปนตัวจริงเมื่อไหร่คงได้ลงเวรบ่ายสามโมงครึ่ง เหอๆๆ คงอีกนานนน
    แต่อีกสองเดือนก้อจามีการเบิกค่าเวรให้แหละ เปนเงินล่วงเวลา แต่ต้องทำงานถึง หกโมงครึ่ง อ่านะ แต้ก้อยังไม่รู้เมื่อไหร่ รอ....
     
               นี่ก้อสองเดือนแล้วที่ได้ทำงานมา ก้อพอจะทำได้บ้าง แต่คงไม่ดีนัก เริ่มๆๆก้อคงเปนแบบนี้แหละ เหมือนคนเริ่มเรียนกอไหม่ๆๆแหละ กว่าจะเขียนได้มานก้อต้องใช้เวลาจิงมะ เราก้อเหมือนกัน กว่าจะชำนาญมานต้องอาศัยเวลา เหมือนกัน จะมาคาดหวังไรมาก้อไม่ได้ กดดันกันป่าวๆๆ การทำงานกับคนหมู่มากนี่ก้อเปนไรที่เข้าใจยากเหมือนกัน คน ต่างอายุ ต่างนิสัย ต้องทำใจๆๆ(ยังไม่ชินโว้ยยย) เข้าใจยาก คนหนอคน มีแต่คำว่าอดทนน่านแหละ จิงๆๆๆ คำนี่ต้องฝึกฝนกันบ่อยๆๆๆซะแล้ววววว 5555 (เบื่อว่ะ)
     
               พร่ำเพ้อไรมากมายก้อม่ายรู้ เหอๆๆ ก้อชีวิตการทำงานมันก้อเปนแบบนี้แหละนะมานอยู่ที่เราต่างหากที่จะเลือกเปนแบบไหน
     
     
            ใกล้รับปริญญาบัตรแล้วววววว ดีจายยจังเลยยยย กำหนดการคร่าวๆๆจ้า
     
     
    วันที่ 22 มิถุนายน 2552    ซ้อมรับที่วิทยาลัยพยาบาล
    วันที่ 24 มิถุนายน 2552    ซ้อมรับที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2552    ซ้อมรับที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
                              ครึ่งเช้าและที่วิทยาลัยพยาบาลครึ่งบ่าย
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2552     ถ่ายรูปขึ้นแสตนด์ที่จุฬาลงกรณ์
                              มหาวิทยาลัย
    (วันนี้นัดเพื่อนๆๆและพี่ๆๆ น้องๆๆ มาถ่ายรูปเปนที่ระลึกกันจ้า)
     
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2552   วันรับปริญญา วันจริงแล้ววววว
                                          เย้ๆๆๆ   
     
     
     
    ยังไงก้อขอเชิญเพื่อนๆๆ มาถ่ายรูปร่วมกันนะจ๊ะวันที่ 4 กค นี้ สำหรับคนที่มาไม่ได้ก้อม่ายเปนไรน้า มาวันที่10 กค ก้อได้จ้า ยินดีเสมอออ อิอิ
     
     
    คิดถึงทุกๆๆคนจังง
    .....................
    October 02

    สู้กันหน่อย

    เทอมนี้เทอมสุดท้ายแล้ว
     
     
    เราต้องสู้กันหน่อยละ
     
     
     
    ....สู้ สู้....
    August 09

    นัดกันนะ

    เนื่องจากเพื่อนวอได้กลับมาจากญี่ปุ่น อ่านะ(แบบว่ามาเยี่ยมตอนปิดเทอม)
     
    นานๆเราก้อจาได้เจอกันครั้งนึงก้อถือโอกาสนี้นัดเจอกันดีมั้ย
     
    วันเสาร์ที่16สิงหาคม นี้ เพื่อนๆๆอยากไปไหน
     
    ก้อบอกมาได้นะ ลงความเห็นกัน แบบว่าเราก้อม่ายได้เที่ยวบ่อยๆๆ
     
    เลยม่ายรู้ว่าจาไปกินกันที่ไหนดี อิอิ
     
    (แต่อยากไปที่นั่นอ่ะ เหอๆๆ ม่ายเคยไป บอกไปเดวเสียภาพพจน์ อิอิ)
     
    ล้อเล่นน้า
     
    มีความเห็นยังไงช่วยบอกด้วยน้า
     
    แล้วเจอกันจ้าเพื่อนๆที่รักทุกคน
    May 31

    เบื่อ

    เบื่อมากเลยกะการเปิดเทอมอาทิดแรก เหนื่อยที่สุดก้อว่าได้
     
    ออกชุมชน....ไม่ได้ง่ายเลย งานเยอะที่สุดในปฐพี
     
    เบื่อ เซง นอนก้อน้อย โทรมที่สุด
     
    ต้องทนไปอีกเดือนนึงเต็มๆๆ จ่ายก้อเยอะ ปวดหัวโว้ยยย
     
    อยากไปเที่ยว ก้อคงจาไม่ได้เพราะต้องมัวแต่พะวงกะงานที่ค้างอยู่
     
    เหนื่อยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
     
    ไม่มีเวลาพักผ่อนเลยยยยยยย
     
    เซงโคด(บ่นหน่อย)
    April 14

    ความหมายของเพื่อน

    คอยเตือน ยามเพื่อนพลั้ง คอยฟัง ยามเพื่อนขอ

    คอยรอ ยามเพื่อนสาย คอยพาย ยามเพื่อนพัก

    คอยทัก ยามเพื่อนทุกข์ คอยปลุก ยามเพื่อนท้อ

    คอยง้อ ยามเพื่อนงอน คอยสอน ยามเพื่อนผิด

    คอยสะกิด ยามเพื่อนเผลอ คอยเจอ ยามเพื่อนหา

    คอยลา ยามเพื่อนกลับ คอยปรับ ยามเพื่อนเปลี่ยน

    คอยเรียน ยามเพื่อนเที่ยว คอยเคี่ยว ยามเพื่อนเล่น

    คอยเย็น ยามเพื่อนร้อน คอยหอน ยามเพื่อนเห่า

    คอยเฝ้า ยามเพื่อนฟุบ คอยอุบ ยามเพื่อนปิด

    คอยคิด ยามเพื่อนถาม คอยปราม ยามเพื่อนหลง

    คอยปลง ยามเพื่อนแกล้ง คอยแบ่ง ยามเพื่อนหมด

    คอยอด ยามเพื่อนทาน คอยคาน ยามเพื่อนล้ม

    คอยชม ยามเพื่อนชนะ คอยสละ ยามเพื่อนชอบ

    แล้ว "เพื่อน" ในความหมายของคุณล่ะ....เป็นแบบนี้มั๊ย

    อย่าลืมให้ความสำคัญกับคนที่คุณเรียกว่า "เพื่อน" นะ
    โดยเฉพาะถ้าเค้าคือเพื่อนจริงๆ

    ... เธอทุกข์ - ฉันทุกข์ เธอสุข – ฉันสุข.....

    April 04

    กลับบ้าน

    สงกรานต์ได้เวลากลับ้านแย้ววว
     
    แถมลงตึกแล้วด้วย มีความสุขจิงๆๆเลย อิอิ
     
    สงกรานปีนี้ต้องเป็นปีที่มีความสุขแน่เลย อิอิ
     
    เพราะอะไรนะเหรอ ไม่บอกหรอก
     
    กลับบ้านกันเยอะๆๆนะเพื่อนๆๆๆ รู้ว่ามีฝึกงานกัน อ่านะ ....
     
    กลับมาเจอกัน คิดถึงจ้า
     
    ...............//................
    February 04

    ความทรงจำ...

    จงกล้าพอที่จะเก็บเรื่องบางเรื่อง และคนบางคนไว้ให้เป็นความทรงจำ
    ความทรงจำทำอะไรเราไม่ได้หรอก นอกจากจะมีไว้ให้เราได้คิดถึง และยิ้มกับตัวเอง
    ความทรงจำไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัว ต่อให้เป็นความทรงจำที่เลวร้ายสักแค่ไหนในชีวิต
    เพราะความทรงจำไม่มีอาวุธ … ไม่มีอิทธิพล หรืออนุภาพใด ๆ มากไปกว่าพลังแห่งสติของคน
    ที่จะกำหนดว่าเราจะระลึกถึงความทรงจำ เรื่องนั้น … เรื่องนี้ แค่นั้น … แค่นี้
    เพื่อเอามาเตือนสติในการทำอะไรบางอย่าง อย่างน้อยก็พอเป็นแนวทาง ในการดำเนินชีวิตบ้าง
    หรืออาจจะแค่ต้องการยิ้มให้กับวันคืนเก่า ๆ สักครั้ง ก็เท่านั้น …
     
    เหมือนกับที่ใครบางคนได้เดินออกจากชีวิตเราไป
    อย่างน้อย … ครั้งหนึ่งก็เคยเกือบจะคบกันอยู่ และได้ใช้วันเวลาดี ๆ ไปด้วยกัน
    เราก็เลือกที่จะคิดถึงความทรงจำ ในช่วงเวลาที่มีความสุขได้
    ในวันที่เราเดินอยู่บนทางเท้าที่มีฝนกระหน่ำตกลงมา อย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
    ตอนนั้นอาจจะทำให้เราเหน็บหนาว และวุ่นวายหาที่หลบฝน

    พอเวลาผ่านไป
    เราสามารถเลือกที่จะจดจำเรื่องต่าง ๆ ในแง่ดี อาจจะเป็นความน่ารักที่
    รอยยิ้มของเด็กตัวเล็ก ๆ ที่เราขยับที่ให้นั่ง หรือได้ช่วยป้าแก่ ๆ คนหนึ่งถือของ
    เราเลือกที่จะจดจำ … เราเลือกที่จะระลึกถึงได้

    “ไม่เป็นไรหรอก … ถ้าเราจะคิดถึงความทรงจำเก่า ๆ บ้าง หากเพียงเพื่อจะได้ยิ้มกับตัวเองสักครั้ง”

     

     

    //*******///*******//

     

    เบื่อที่สุดเลย อาจารย์อ่า โกดละ ดันมาเลื่อนวันสอบออกไปอีกง่า

    เซงเลยฉาน ปิดเทอมก้อน้อยนิดอยู่นี่ละ

    แทนที่จาได้กลับบ้าน 27 ดันมากลับวันที่ 29 เสียเวลาไปตั้งสองวันแน่ะ

    ปิดเทอมก้อแค่8 วันเองง่า เดวก้อม่ายกลับซะหรอก เบื่อๆๆๆๆๆๆ

    ..............

     

    เอาเหอะแก้ไขอารายม่ายได้สักหน่อย ก้อแค่ทนไปซะ

    อดทน ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ มาหลายปีละ อีกสักปี จาเปนไร เนอะ

    เฮ้อ..................เซง

    December 31

    สวัสดี

    สวัสดีปีใหม่ 2008 นะคะ
    ขอให้มีความสุขทุกคนนะ มีความสุขตลอดปีและตลอดไปจ้า
     
     
    5
     
     
     
     
    4
     
     
     
     
    3
     
     
     
     
    2
     
     
     
     
    1
     
     
     
     
    ......
     
     
     
     
    Open-mouthedHappy New Year Na JaOpen-mouthed
    December 19

    ...

    จาได้ไปเที่ยวเชียงใหม่อีกแล้ว
     
    ไปเค้าท์ดาวน์กันที่เชียงใหม่จ้าปีนี้
    December 02

    พัก

    ได้เวลากลับหอแย้วววว..งานรอท่านอยู่
    เสา อาทิดไมมานเรวขนาดนี้เนี่ย
    ยังไม่ทันได้ทำอะไรเลย จิงๆนะ
    ตอนแรกกะจาเอางานมาทามที่ลาดกระบังสักหน่อย
    รีบไปกินหมูกระทะกะเพื่อนๆเลยไม่ได้หยิบงานมาเลยอ่านะ
    (ดูเหมือนเปนคนเหนแก่กินป่ะ)..ม่ายช่าย เพื่อนมานเร่งต่างหาก
     
     
    เราเปนคนคิดมากหรอ....อาจใช่
    คิดไว้ก่อนมันก้อดีไม่ใช่หรอ..ไมเขารู้ละหมอดูนิ
    เท่าที่ทายนิสัยมาไม่เถียงสักคำเลยอ่านะ อิอิ ตรงสุดๆ
    เหอๆๆๆ
     
     
     
    ม่ายอยากกลับหอเลย เข้าสู่วงเวียนชีวิตเดิมๆ ก่ายอ่ะ
     
    November 25

    ลอยกระทง

    ปีนี้ได้ออกมาลอยกระทงข้างนอกอ่านะ
    อย่างปีที่แล้วก้อไปลอยที่จุฬากะเพื่อนๆหลายๆคน สนุกดี
    ส่วนปีนี้ก้อไปลอยเหมือนกันแต่เรามาลอยที่มอเกษตรอ่านะ
    ไปลอยกะติ้ง 2 คน อ่า เพราะเพื่อนๆไม่อยู่กันบ้าง บางคนก้อลไม่ว่างบ้างอ่านะ
     
    มี่มอเกษตรคนก้อเยอะเปนบ้าเลย เดินไปไหนติดตลอดเลย หายใจเกือบไม่ออกอ่านะ
    เหอๆๆ แต่ก้อสนุกดี มีหลายๆอย่างให้ดู 555 ตาหลกดี
    และแล้วลอยกระทงปีนี้ก้อจบลงไป
     
     
    สำหรับตอนนี้ก้อรีบเร่งทามงานให้เสดอ่านะ เพราะว่า
    จาได้ไปเที่ยวเชียงใหม่อย่างสบายใจอ่านะ
    ปีนี้ก้อนัดกะเพื่อนไว้ว่าจาไปเที่ยวบนดอยกัน อยากไปสัมผัสอาอาศหนาวอ่านะ
    อิอิ.....อยากไปเรวๆจัง แต่ตอนนี้ยังไม่มีตั๋วรถเลย
    ปีใหม่คนต้องเยอะแน่ๆเลยง่า
    แต่ก้อได้เที่ยวนานเพราะว่า วันที่2มกราขึ้นเวรบ่าย
    ก้อเข้าหอวันที่ 2 ได้ก่อนบ่ายสองโมงอ่านะ
    มีความสุขจังเลยที่ได้หยุดนาน(นิดนึง)
    November 19

    แวะมา

    มาแล้วแบบเร่งด่วน มีเรียนคาบต่อไปน่ะ
    ก้อนะ...ไม่ค่อยได้เข้ามาเลย คิดถึงกันบ้างป่ะ(ไม่มี)
    555+ ตอนนี้ก้อเร่งทำรายงานหลากหลายวิชา
    ให้เสดเรววัน ปีใหม่จาได้ไปเที่ยวอย่างสบายใจอ่านะ
    ไปแอ่วเชียงใหม่เน้อ 28-01/01/51 อ่านะ
    ไปเที่ยวด้วยกันมั้ย.....
     
     
    คิดถึงอากาศหนาวที่บ้านจังเลยเนาะ
    November 04

    ครบสักที

    ได้ทำคลอดแล้วอ่านะ เมื่อคืนขึ้นเวรดึกมา
    ภาวนาว่าขอให้ได้ทำคลอดด้วยเถิด....เพราะจาได้ไม่ติดไปค่าย
    นึกว่าจาไม่ได้ทำซะละ ได้มาทำตอนใกล้ลงตึกพอดี 07.02น(ของวันอาทิด)
    ได้ลูกผู้ชายอ่านะ...555+ ดีใจ...
     
    ช่วงนี้งานเยอะมากเลยรายงานทุกวิชา แถมต้องหาเปนภาษาอังกฤษอีกนะ
    ทุกวิชาเลยอ่ะ...เซงสุดๆๆ เอาเหอะสู้ตาย
    อยากไปเที่ยวปายยยยยย(ปีใหม่ก่อนค่อยว่ากัน)
     
    October 25

    สงบ

    ใกล้จาเปิดเทอมเข้ามาทุกทีละ อืมนะ

    ก้อมีอะไรให้วุ่นวายใจอยู่เรื่อยมา กะว่าเสา-อาทิด นี้จาไปสงบจิตสงบใจที่วัดสักหน่อย

    แบบว่าเตรียมใจน่ะ...อืมเอาเหอะตอนนี้ก้อชักหวั่นๆละ

    เกรดที่ออกมาใช่ว่าจาเปนที่น่าพอใจ(ไม่พอใจเลยแหละ)

    ต้องเริ่มใหม่ คิดใหม่ ทำใหม่ อีก4เทอมเท่านั้นนะ....สู้ตายค่ะ

     

    ตารางเวรก้อออกมาแล้ว ต้องขึ้นห้องคลอดก่อนอีกแล้ว คราวนี้ต้องทำคลอดอีกอย่างน้อย1 Case

    แถมมีเวรดึกด้วยอ่านะ ข้ามเวรบ่ายไป อืม...แต่มันซวยที่ว่า

    เวรดึกฉานมีวันที่3 พย. วันเสาค่า เหอๆๆๆ แถมวันนั้นตอนเช้ายันเย็น

    ฉานต้องไปMeetingค่ายอีกอ่า แล้วจามีเวลานอนก่อนขึ้นตึกมั้ยเนี่ย

    เสาแรกของสับดาไม่ว่างละ ใช่ว่าเสาที่สองจาว่าง ไปค่ายค่า(9-11พย) อืม เวลาหยุดฉาน...

    เอาเหอะ แค่เริ่มต้นก้อหนาวซะละ สู้ๆๆๆเอาละกัน เต็มที่ไปเลย

     

    แล้วเราก้ออยากจาไปเที่ยวอยู่นะ แต่ถ้าเพื่อนๆไปเที่ยวกันเมื่อไหร่อย่าลืมชวนล่ะ

    จาได้ดูตารางก่อน ว่าไปได้ป่าว ที่แน่ๆไม่ได้ไปเมืองโบราณด้วยกันละ

    แต่ยังไงลอยกระทงก้อได้เจอกันละน้า...ที่จุฬา(ป่ะ)

     

    ไม่ค่อยได้มาอัพบ่อยๆนะ มีไรก้อเขียนไว้ละกัน งานยุ่งมากมาย

    แต่ก้อมีเวลาเข้ามาบ้าง ไงก้อเมนต์ ไว้ละกัน

     

    คิดถึงเพื่อนๆทุกคนเลยยยย จุ๊บๆๆๆ

    เรามาจบไปพร้อมๆกันนะ...เปนกำลังใจให้กันเสมอจ้า

    SmileSmile

    October 19

    ก่าย

     

    นี่ก้อใกล้วันกลับขึ้นทุกทีละ พรุ่งนี้แล้วหรอเนี่ยเรวดีนะ

    เวลาพักผ่อนช่างแสนเรวดีจิง...อารมณ์ตอนนี้ เหนื่อย..เบื่อ..

    ไม่อยากกลับ และก้อไม่อยากอยู่บ้านละ ไม่มีไรทำ อยากไปเที่ยวจังอ่ะ

    ช่วงนี้มีไรให้คิดตั้งมากมาย คิดจนเครียด เซง...หลายเรื่อง (เรื่องไม่เปนเรื่อง

    ไม่น่าเอามาคิดให้ปวดหัวก้อคิด)....ทำไงได้ล่ะ ดันมาเกิดกะเราเอง

    เราไม่คิด แล้วใครจาคิด จิงมั้ย.....................

     

    ก้อมีเพื่อนนี่แหละนะที่คอยรับฟังความทุกของเราถึงจาบอกไปไม่หมด(ถึงจะคะยั้นคะยอให้บอก)

    แต่เขารับฟังแล้วทำให้เรารู้สึกว่าไม่ได้อยู่คนเดียวก้อพอแล้วอ่านะ(เหนเปนส้วมว่างั้น 555+) ล้อเล่นน้า...

    ขอบคุนนะที่สละเวลาดูทีวีมาฟังเรา ขอบคุนนะที่สละเวลาหางาน มาฟังฉาน....

     

    ยากเหมือนกันนะที่จามีคนที่ฟังเรื่องต่างๆของเราได้หมด หรือเพราะเราเนี่ยแหละ ที่ไม่อยากจาเล่าเอง

    (ของเราคงเปนอย่างหลังมากกว่าที่มีอะไรมักไม่เล่าให้ใครฟัง ชอบเก็บไว้คนเดียว)

    ก้อคงมีแต่Diaryเท่านั้นแหละที่ช่วยให้เราระบายเรื่องต่างๆได้ไม่จบสิ้น....บางอย่างที่บอกใครไม่ได้ก้อเขียนลงไป ระบายลงไปว่างั้น........

    ตอนนี้ก้อคงไม่ต้องถามว่ามีDiaryกี่เล่ม เหอะๆ ก้อเริ่มเขียนมาตั้งแต่มอ 5 อ่านะ...

     

    ต้อนรับเปิดเทอมใหม่....ที่แสนจาโหดร้าย ทุกทรมานอย่างที่สุด

    ทำไงได้เลือกเอง นี่หว่า เอาเหอะจาสู้สุดใจเลย ถ้าผ่านเทอมนี้ไปได้นะก้อคงจาดีอย่างบอกไม่ถูกแหละ(มั้ง)

    เกรดใกล้จาออกแล้ว 22นี้แล้วซิ เตรียมขึ้นเขียง เหอๆๆขออย่าให้ได้ต่ำกว่าแมวละกันนะ สาธุ

    **///...รู้ชะตากรรมตัวเอง กำ ชีวิต...\\\***

    October 16

    ฉัน....เพื่อเพื่อน

     

    ไหล่ของฉัน มันไม่ได้มีความหมายเพียงเพื่อประคองหัวฉันไว้คนเดียวเท่านั้น
    แต่เพื่อเพื่อน มันสามารถใช้มันเพื่อประคองหัวเพื่อนได้ด้วย

    เสื้อของฉัน ไม่ได้มีไว้ห้อหุ้มร่างกายของฉันเพียงอย่างเดียว
    มันพร้อมจะเป็นที่เช็ดน้ำตา และที่สั่งขี้มูกของเพื่อนถ้าเพื่อนต้องการ

    แขนของฉันไม่ได้มีไว้จูงหมาเดินเล่น แต่มันสามารถใช้ประคองเพื่อนเมื่อเพื่อนจะล้ม
    ......แต่ถ้าเพื่อนล้มลงไปแล้ว ฉันก็ยังมีมืออีก 1 คู่ไว้ช่วยฉุดเพื่อนขึ้นมา

    ปากของฉัน ไม่ได้มีไว้เพื่อกินและพูดพล่ามทั้งวันหรอกนะ แต่มีไว้พูดให้กำลังใจเพื่อนด้วยเมื่อถึงเวลาจำเป็น

    ตาของฉัน มีไว้เพียงเพื่อกระพริบขึ้นลงเสียเมื่อไหร่ ฉันเอาไว้ใช้มัน มองสิ่งดีๆในตัวเพื่อนด้วยต่างหาก

    ฟันของฉัน ก็ไม่ได้มีไว้กัดใครๆเขา แต่มีไว้เพื่อจะใช้มันประดับเหงือก ทุกครั้งฉันยิ้มให้เพื่อน

    หูของฉัน ก็ไม่ได้มีไว้เพื่อเจาะรูแขวนเครื่องประดับ แต่มันใช้ฟังเพื่อน เมื่อเพื่อนต้องการระบายอะไรออกมาให้ฉันฟัง

    เท้าของฉัน ไม่ได้มีไว้สะสมกลิ่น...(ถึงแม้มันอาจจะมีบ้าง)
    แต่ฉันจะใช้เท้า เพื่อเดินอยู่ข้างๆเพื่อนนี่แหละ จะไม่ไปไหนไกล

    สมองของฉันอาจไม่ค่อยมีประโยชน์เวลาจะคิดนักก็จริง แต่มันจะทำงานหนัก เมื่อเพื่อนต้องการความช่วยเหลือ

    ส่วนพวกตับ ไต ไส้ กระเพาะ ม้าม เซี่ยงจี๊ ของฉัน มันมีไว้ทำหน้าที่ของมันน่ะ
    แต่ถ้าเพื่อนต้องการอย่างรีบด่วน ฉันยินดีสละให้
    (อย่างละครึ่งเท่านั้นนะ!!)

    และหัวใจของฉัน ก็ไม่ได้มีไว้สูบฉีดเลือดเพียงอย่างเดียว แต่มันทำหน้าที่เก็บเพื่อนไว้ข้างในได้ด้วย...

    October 12

    ไปดูหนังมาเว้ย

    นั่งๆนอนๆเล่นอยู่ที่บ้านเบื่อๆ ก้อเลยออกไปดูหนังมา
    เรื่อง บอดี้ ศพ19....เนื้อเรื่องน่าติดตามมากเลย
    สนุกนะ..จริงๆ อยากจาบอก
    เนื้อเรื่องประมาณว่าเปนหมอ แล้วก้อเปนโรคจิตด้วยอ่ะ
    แบบว่า..ฆ่าคนแล้วเกิดจิตหลอนเลยต้องฆ่าคนอีกมากมายเลย
    ตอนแรกคิดว่าถ้าไม่เฉลยตอนจบนะตูงงตายเลย
    ดีรู้ความจริงตอนหลัง..แบบว่าต้องไปดูเองอ่ะ
    เข้าใจเนื้อเรื่องอย่างถ่องแท้ น่าติดตามทุกตอนเลย
    ***ไม่เชื่อลองไปดูดิ คุ้มชัว***
     
    แล้วพรุ่งนี้ก้อจาไปดูอีกเรื่องนึง เรื่องครอบครัวตัวดำ
    คราวนี้ได้ไปดูกะเพื่อนๆแหละน้า
    ไว้ไปดูแล้วจามาเล่าให้ฟังว่าสนุกแค่ไหน หรือไม่เลย...
     
    ***กลับมากันสักทีเพื่อนๆที่อยู่กรุงเทพน่ะ***
     
    **//ไม่อยากจาบอกว่างานซ่ามอ่ะ มีวันที่20 ฉานไม่ได้ไปละเพราะต้องกลับกรุงเทพพอดีเลย...เซงคร้าบ//**
    October 08

    ***

    อย่างว่าแหละตอนนี้ก้อกลับมาบ้านได้4วันละ
    ฝนตกทั้งวันทั้งคืน แทบจาไม่ได้ออกไปไหนเลย
    แต่ก้อออกไปอยู่ดี..
     
     
    อยากดูหนังอ่ะ ไม่มีใครไปเปนเพื่อนกันเลย
    อย่างว่าละน้าหนังแนวผีๆๆก้อไม่ค่อยดูกันอ่ะ
    (เพื่อนๆจ๋า..ถ้าใครอยู่บ้านอยากไปดูหนังก้อ
    ชวนเราไปได้นะ แบบว่าอยู่บ้านเบื่อๆอ่ะ)
     
    อืมวันนี้ไปทำบุญทีพระธาตุช่อแฮมา
    เอาบุญมาฝากด้วยนะ มารับไปเรว...เผื่อจาช่วยเรื่องการสอบนะ
    .........สาธุ
     
    ***ตอนนี้เพื่อนๆทำอะไรกันอยู่มาเมนบอกหน่อยจิ***
    คิดถึงเพื่อนๆจังเลย(ตังโทรสับก้อหมด)
    October 03

    พักผ่อน

    สอบเสดสักทีนะ..วันสุดท้ายยากชะมัด
    อย่างว่า..ใจลอยกลับไปบ้านนานละ
     
    **นี่แหละ**
    ปิดเทอมที่นานที่สุดในรอบ3ปีที่ผ่านมา
    2 อาทิดกว่า(4-20/10/50)
     
    ยังไงใครกลับบ้านก้อโทรมาหากันบ้างนะ
    เราก้อคงอยู่บ้านแหละ..
    ว่างๆมาเจอกันนะ